Je hond gromt als je in de buurt van zijn voerbak komt.Hij laat zijn tanden zien bij een kluif.Of hij verstijft als iemand langs zijn mand loopt.
Misschien verdedigt hij de bank, bewaakt hij zijn speelgoed, of mag niemand bij jou in de buurt komen als hij erbij is.
Het begon misschien klein — een blik, een grom.Maar inmiddels is het groter geworden.Je loopt op eieren in je eigen huis.Je vermijdt situaties.
Je durft geen bezoek meer uit te nodigen.Dit is niet hoe je het je had voorgesteld.
Je wilde een maatje. Een hond waar je van kon genieten.In plaats daarvan voel je je onzeker, bang — soms zelfs onveilig.
En je vraagt je steeds vaker af: komt dit ooit nog goed?
